Przycinanie zdjęć do własnego kadru

Przykład tego zadania

Wstaw przykładowy obraz i wpisz początek X 100, Y 100, szerokość 400, wysokość 300. Przygotuj wynik 400 × 300 px. Ta sama geometria musi mieścić się w każdym obrazie partii.

Piksele i bajty to różne rzeczy

Wymiary określają liczbę pikseli w szerokości i wysokości. Rozmiar pliku oznacza liczbę bajtów potrzebną do zapisu obrazu. Zdjęcie 1200 × 800 px może mieć różny rozmiar w zależności od szczegółów, formatu i jakości.

Wybierz format świadomie

JPEG dobrze nadaje się do zdjęć, lecz kompresja jest stratna i nie zachowuje przezroczystości. PNG zachowuje przezroczystość; parametr jakości go nie zmienia. WebP zapisujemy tylko wtedy, gdy przeglądarka obsługuje jego eksport. Kod sprawdza faktyczny format wyniku.

Co obsługujemy

JPG, PNG i WebP: do 20 obrazów, każdy do 20 MB oraz 24 megapikseli. Bok wyniku do 8000 px. Animacje, RAW i HDR nie należą do tego wydania. HEIC/HEIF ma osobny konwerter, zapisujący tylko pierwszy obraz bez metadanych. Nie poświadczamy zgodności zdjęć do dokumentów urzędowych. Zachowaj oryginał, szczególnie gdy ważne są kolory lub metadane.

Przy kompresji do limitu szukamy jakości JPEG/WebP w skończonej liczbie prób. Jeżeli limit wymaga zmniejszenia wymiarów, wykonujemy je tylko po zaznaczeniu zgody. Nie przedstawiamy tego procesu jako matematycznego optimum. Nowy plik jest ponownie kodowany, więc nie zachowujemy celowo oryginalnych metadanych; nie jest to narzędzie do certyfikowanej anonimizacji.

Limit całej partii

Wybierz do 20 plików: każdy do 20 MB, razem do 80 MB. Przez MB rozumiemy tu 1024 × 1024 bajty. Obraz może mieć do 24 megapikseli, a wszystkie razem do 80 megapikseli. Pliki przetwarzamy kolejno, bitmapę zamykamy po operacji, a podgląd ma najwyżej 600 px w dłuższym boku. Pobierany plik ma wymiary pokazane przy wyniku.

Dalsza praca

Po kadrowaniu ustaw docelowe wymiary zdjęcia. Do wysyłki lub formularza dopasuj liczbę bajtów. Przeczytaj o pikselach i rozmiarze pliku.