Zasłanianie fragmentu zdjęcia
Jeden prostokąt: pikselizacja albo pełny kolor. Reszta kadru pozostaje.
Wybierz obraz, poczekaj na wymiary i wpisz jeden prostokąt.
Podgląd jest pomniejszony. Przed udostępnieniem obejrzyj cały pobrany plik.
Jeden wybrany fragment, reszta kadru zostaje
Wybierz obraz i poczekaj na jego wymiary. Wpisz X oraz Y lewego górnego rogu, szerokość i wysokość w pikselach. Na obrazie 640 × 400 px obszar X 80, Y 100, szerokość 160, wysokość 80 zajmuje kolumny 80-239 i wiersze 100-179. Kontur na pomniejszonym podglądzie odpowiada tym samym pikselom oryginalnego odczytu. Użyj czterech pól; podglądu nie przeciąga się myszą ani palcem.
Każda wartość musi być całkowita: X i Y od 0, szerokość i wysokość od 1. Cały prostokąt musi zmieścić się w obrazie. Puste pole wymaga wpisu; nie wybieramy domyślnie całego zdjęcia i nie przycinamy po cichu zbyt dużego obszaru. Wyczyść zaznaczenie usuwa cztery liczby i dawny wynik, zachowując wybrany obraz i ustawienia.
Pikselizacja albo pełny kolor
Pikselizacja dzieli wyłącznie zaznaczenie na bloki od 2 do 128 px, domyślnie 12 px. Siatka zaczyna się w lewym górnym rogu prostokąta. Obszar 160 × 80 px przy bloku 12 daje 14 kolumn i 7 wierszy bloków; ostatnie bloki mają szerokość 4 i wysokość 8 px. Żaden blok nie pobiera koloru spoza zaznaczenia.
W bloku sumujemy kanał alfa oraz kolory pomnożone przez alfę. Kolor wynikowy to suma ważona podzielona przez sumę alfa; alfa to średnia z liczby pikseli. Zaokrąglamy do najbliższej liczby całkowitej, połówki w górę. Całkiem przezroczysty blok otrzymuje RGBA 0,0,0,0. Dzięki temu niewidoczny kolor przezroczystego piksela nie barwi widocznego fragmentu.
Pełny kolor zastępuje cały prostokąt wybranym #RRGGBB i alfą 255, także na przezroczystym źródle. Nie jest półprzezroczystą nakładką. Rozmiar bloku jest wtedy nieaktywny; wybór koloru nie wpływa na pikselizację. Oba pola zachowują swoje wpisy. To dwa odrębne efekty, bez filtra rozmycia.
Wymiary, przezroczystość i nazwa pliku
Wynik ma takie same wymiary jak odczytany obraz po orientacji zdjęcia. Nie skaluje ani nie kadruje źródła. PNG zachowuje przezroczystość poza zaznaczeniem względem zorientowanego rastra odczytanego do Canvas. Nie obiecujemy identycznych bajtów lub surowych kanałów oryginalnego PNG: dekodowanie, premultiplikacja alfa i ponowny zapis mogą wprowadzać zaokrąglenia. JPG spłaszcza przezroczystość na wybranym tle i jest stratny, także poza prostokątem.
Jedno wejście PNG, JPG albo WebP: do 20 MiB, 24 megapikseli i 8000 px na bok. MiB to 1024 × 1024 bajty. Sprawdzamy zgodny nagłówek i wymiary przed dekodowaniem oraz rzeczywiste wymiary po odczycie. Animacje, AVIF, HEIC, SVG, RAW i HDR nie należą do tego narzędzia. Gotowy PNG lub JPG ma do 80 MiB, z kontrolą rzeczywistego formatu. Jakość JPG od 10 do 100 i tło nie są używane dla PNG. Obraz źródłowy pozostaje w pamięci tej karty do zmiany pliku lub opuszczenia strony; nie jest to gwarancja szczytowego zużycia pamięci.
Nazwa bez rozszerzenia ma do 80 znaków po NFC i 160 bajtów UTF-8. Pole zachowuje surowy wpis, także rozłożone litery i początkowe spacje. Zbyt długa lub niedozwolona nazwa wymaga poprawy, bez ucinania. Puste pole daje zasloniety-obraz.png albo .jpg. Nazwę gotowego obrazu możesz zmienić bez ponownego liczenia pikseli. Podgląd wyniku i pobranie korzystają z tego samego aktualnego pliku.
Sprawdź zapisany obraz przed udostępnieniem
Przykładowe zastosowania to tablica rejestracyjna, nazwa lub szczegół w tle. Pikselizacja może pozostawiać rozpoznawalny kształt i kontekst. Pełny kolor zasłania wskazane piksele, ale nie ukrywa innych fragmentów ani informacji poza obrazem. Nie gwarantujemy anonimowości osoby, usunięcia metadanych lub ochrony wszystkich danych. Obejrzyj cały pobrany plik, nie tylko mały podgląd, i zachowaj oryginał na własnym urządzeniu.
Zmiana obszaru, efektu lub formatu usuwa dawny wynik. Przerwij działa podczas odczytu i przygotowania; spóźniona operacja nie udostępni poprzedniego obrazu. Opuszczenie strony usuwa źródło, natywny wybór pliku i wynik z narzędzia. Po powrocie wybierz plik ponownie, nawet ten sam; przeglądarka może przywrócić niektóre ustawienia, więc je sprawdź. Własny kod nie wysyła obrazu do serwera, nie dodaje danych pracy do URL i nie zapisuje jej automatycznie.
To jeden prostokąt, bez automatycznego wykrywania twarzy, wielu obszarów, warstw lub historii edytora. Aby usunąć część kompozycji, wybierz kadrowanie. Do dodania napisu służy tekst na zdjęciu. Inne wymiary przygotujesz w zmianie rozmiaru, wczytując pobrany plik osobno.